Cyfrowy paszport produktu (DPP)
Kluczowe wnioski
- DPP to ustrukturyzowany cyfrowy rekord składu produktu, jego pochodzenia, naprawialności i postępowania po zakończeniu użytkowania.
- Dostęp do niego zapewnia nośnik danych na produkcie – zazwyczaj kod QR lub Data Matrix, który musi zostać gdzieś naniesiony.
- Pierwsze są baterie, a kolejne kategorie obejmie unijne rozporządzenie w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów.
- Nośnik musi przetrwać tak długo jak produkt, co skłania do znakowania trwałego zamiast etykiet.
Cyfrowy paszport produktu
Cyfrowy paszport produktu to ustrukturyzowany, czytelny maszynowo zestaw danych o konkretnym produkcie – jego materiałach, składzie, pochodzeniu, śladzie środowiskowym, naprawialności i instrukcjach dotyczących zakończenia użytkowania – dostępny dla organów nadzoru, recyklerów, serwisantów i konsumentów za pośrednictwem nośnika danych umieszczonego na samym produkcie. Jest to kluczowy instrument unijnego rozporządzenia w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów (ESPR) oraz szerszego programu gospodarki o obiegu zamkniętym.
Zamiarem regulacyjnym jest sprawienie, aby informacje znajdujące się obecnie w systemach producenta podróżowały razem z produktem. Recykler otrzymujący element po zakończeniu użytkowania powinien móc ustalić, z czego jest wykonany; serwisant – zidentyfikować części; organ nadzoru – zweryfikować deklaracje.
Co to oznacza fizycznie
Dyskusja polityczna dotyczy danych, lecz obowiązek trafia na produkt jako wymóg znakowania. Dla elementu z tworzywa sztucznego oznacza to cztery praktyczne ograniczenia:
| Wymóg | Konsekwencja dla znakowania |
|---|---|
| Na produkcie musi znajdować się nośnik danych | Należy nanieść kod QR lub symbol Data Matrix, a jego lokalizacja musi przetrwać montaż i użytkowanie |
| Musi pozostać czytelny przez cały okres użytkowania produktu | Etykiety i farby drukarskie są zagrożone; trwałe znakowanie w podłożu jest bardziej uzasadnioną drogą |
| Musi być czytelny po zakończeniu użytkowania, po zużyciu i działaniu warunków atmosferycznych | Kwalifikacja musi obejmować stan postarzony i poddany działaniu warunków atmosferycznych, a nie tylko stan po wytworzeniu |
| Musi być unikalny na wymaganym poziomie szczegółowości | Dane zmienne na sztukę lub partię, co jest operacją znakowania w produkcji, a nie cechą formowaną w formie |
Zakres i harmonogram wdrożenia
- Baterie są pierwszą kategorią na mocy unijnego rozporządzenia w sprawie baterii, a obowiązek paszportu baterii wyprzedza szerszy system – dlatego łańcuchy dostaw baterii i motoryzacji są najbardziej zaawansowane.
- Kolejne kategorie obejmie ESPR za pośrednictwem aktów delegowanych, przy czym wśród priorytetowych wskazano m.in. tekstylia, elektronikę, wyroby budowlane i opakowania.
- Obowiązek sięga w głąb łańcucha dostaw. Od przetwórcy dostarczającego element do produktu objętego przepisami będą wymagane dane o składzie materiałowym i identyfikowalności, nawet jeśli to nie on ponosi obowiązek dotyczący paszportu.
- Terminy i szczegółowe wymagania nadal się kształtują w drodze aktów delegowanych, dlatego konkretne daty i pola danych należy potwierdzać w aktualnych wytycznych, a nie traktować jako ostateczne.
Dlaczego metoda znakowania ma tu znaczenie
Nośnik DPP ma nietypowy wymóg trwałości: musi być czytelny w momencie wyrzucenia produktu, często po latach oraz po działaniu warunków atmosferycznych, zużycia i czyszczenia. Jest to wymóg znacznie trudniejszy niż w przypadku kodu potrzebnego tylko podczas dystrybucji:
- Etykiety są najsłabszą opcją. Utrata przyczepności kleju, ścieranie i warunki atmosferyczne usuwają je, a brak nośnika oznacza brak paszportu.
- Farby drukarskie plasują się pośrodku. Mogą być trwałe, ale stanowią nałożoną warstwę, a ich przetrwanie zależy od tego, czy obróbka wstępna podłoża wytrzyma latami.
- Znakowanie laserowe jest najtrwalszą drogą, ponieważ kontrast jest zmianą samego polimeru – ten mechanizm sprawia też, że jest standardem w pracach związanych z UDI i zabezpieczeniem przed podrabianiem.
- Kody formowane w formie nie mogą nieść danych zmiennych, co wyklucza je wszędzie tam, gdzie wymagana jest unikalność na poziomie sztuki lub partii.
Naniesienie kodu to także tylko część obowiązku. Dane, które się za nim kryją, trzeba utrzymywać, hostować i udostępniać, co jest zobowiązaniem systemowym, a nie produkcyjnym.
Przygotowanie jako dostawca komponentów
Większość przetwórców tworzyw sztucznych zetknie się z DPP jako z wymaganiem klienta, a nie bezpośrednim obowiązkiem prawnym, a zapytania zwykle pojawiają się przed samym rozporządzeniem. Działania, które się opłacają niezależnie od ostatecznego kształtu aktów delegowanych:
- Należy dobrze znać skład materiałowy. Pełne ujawnienie zawartości żywicy, masterbatchu, wypełniaczy i dodatków, w tym pochodzenia przemiału, to dane najczęściej wymagane i najtrudniejsze do zebrania z opóźnieniem.
- Należy wprowadzić identyfikowalność na poziomie partii, łączącą gotowe części z partiami żywicy i zapisami procesu. Serializacja na poziomie sztuki to większy krok, ale identyfikowalność na poziomie partii jest często wystarczająca i stanowi fundament dla wszystkiego, co bardziej szczegółowe.
- Miejsce znakowania należy wybrać wcześnie. Nośnik danych wymaga płaskiej, dostępnej powierzchni, która przetrwa montaż i pozostanie czytelna po zakończeniu użytkowania – ograniczenie znacznie łatwiejsze do spełnienia na etapie projektowania niż przez modernizację.
- Nośnik należy kwalifikować w stanie postarzonym, a nie nowym. Faktycznym wymogiem jest czytelność po zakończeniu użytkowania, więc ocena jakości powinna następować po ekspozycji na warunki atmosferyczne, zużycie i czyszczenie.
- Należy sprawdzić możliwość deklaracji dodatków. Substancje wzbudzające obawy trzeba deklarować, co może uczynić wygodny skądinąd dodatek kłopotliwym wyborem.
- Zawartość recyklatu należy traktować jako dane podlegające raportowaniu. Tam, gdzie deklaruje się udział materiału z recyklingu, należy spodziewać się konieczności jego udokumentowania, a nie samego stwierdzenia.
Powiązane terminy i lektury
- Unikalny identyfikator wyrobu (UDI)
- Karbonizacja
- Znakowanie laserowe i kody odczytywane wizją maszynową dla identyfikowalności
- Rozwiązania w zakresie znakowania laserowego tworzyw sztucznych
Zastosowanie w produkcji
The Sabreen Group zapewnia niezależne wsparcie inżynieryjne w zakresie znakowania dla identyfikowalności produktu, trwałości nośników danych i oceny jakości kodów. Jeśli określają Państwo proces, kwalifikują materiał lub usuwają problem produkcyjny, pomoże Państwu nasz zespół usług inżynieryjnych. Prosimy o kontakt, aby omówić Państwa zastosowanie.
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest cyfrowy paszport produktu?
Ustrukturyzowany, czytelny maszynowo rekord materiałów, składu, pochodzenia, śladu środowiskowego, naprawialności i postępowania po zakończeniu użytkowania produktu, dostępny za pośrednictwem nośnika danych umieszczonego na produkcie. Jest kluczowym instrumentem unijnego rozporządzenia w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów, mającym sprawić, by informacje znajdujące się obecnie w systemach producentów podróżowały razem z samym produktem.
Które produkty będą potrzebowały go najpierw?
Baterie, na mocy unijnego rozporządzenia w sprawie baterii, dlatego łańcuchy dostaw baterii i motoryzacji są najbardziej zaawansowane. Kolejne kategorie obejmą akty delegowane na podstawie ESPR, przy czym wśród wskazanych priorytetów są tekstylia, elektronika, wyroby budowlane i opakowania. Ponieważ szczegóły wciąż napływają w aktach delegowanych, konkretne daty i pola danych należy potwierdzać w aktualnych wytycznych, a nie zakładać.
Co DPP oznacza dla przetwórcy tworzyw sztucznych?
Dwie rzeczy. Nośnik danych – zwykle kod QR lub Data Matrix – trzeba nanieść na część i musi on przetrwać cały okres jej użytkowania, co jest problemem znakowania i kwalifikacji. Ponadto dane o składzie materiałowym i identyfikowalności będą wymagane przez klientów wyżej w łańcuchu, nawet jeśli przetwórca nie ponosi bezpośrednio obowiązku dotyczącego paszportu.
Dlaczego nośnik musi być trwały, a nie etykietą?
Ponieważ musi być czytelny po zakończeniu użytkowania, gdy produkt jest sortowany do naprawy lub recyklingu – potencjalnie wiele lat po wyprodukowaniu oraz po działaniu warunków atmosferycznych, zużyciu i czyszczeniu. Etykieta, która odpadła, oznacza paszport, do którego nie można dotrzeć. Ten wymóg trwałości skłania do znakowania nośników DPP laserem, gdzie kontrast jest zmianą polimeru, a nie nałożoną warstwą.
Czy kod DPP można uformować w narzędziu?
Tylko w części stałej. Gdy paszport wymaga unikalności na poziomie sztuki lub partii, kod niesie dane zmienne i dlatego musi być nanoszony w produkcji, a nie formowany przez narzędzie. Element wtopiony w formę może nieść informacje stałe, ale serializowany nośnik wymaga procesu znakowania, który zmienia zapisywaną treść z części na część.
Zamów bezpłatną wycenę
Scott Sabreen — prezes i główny inżynier, ponad 30 lat doświadczenia. Prosimy o kontakt już dziś, aby bezpłatnie i bez zobowiązań omówić Państwa aplikację i rozwiązania SABREEN. Powierzcie nam Państwo swoje najtrudniejsze wyzwania.
Telefon: +1 972-820-6777