ABS Akrylonitryl-butadien-styren
ABS, częściowo aromatyczny, łatwo się zwęgla: daje ciemne znaki na jasnych gatunkach i spienione jasne znaki na ciemnych. Gatunki pigmentowane często znakują się bez dodatku; 0.5-3% dodatku czułego na promieniowanie laserowe zwiększa kontrast i prędkość znakowania na jasnych kolorach.
Znakowanie laserowe ABS →
Poliwęglan PC
Aromatyczny łańcuch główny poliwęglanu łatwo się zwęgla, dając silny ciemny kontrast przy niewielkim dodatku lub bez niego. Przezroczysty PC przepuszcza 1064 nm, dlatego należy stosować laser UV lub przezroczysty gatunek przeznaczony do znakowania laserowego. Mikropęknięcia naprężeniowe mogą pojawić się kilka godzin po znakowaniu – to znak, że dostarczana energia jest zbyt duża.
Znakowanie laserowe poliwęglanu →
PC/ABS i ASA Mieszanki
Oba są aromatyczne i dobrze się zwęglają, więc łatwo znakują się bez dodatku. Typowym błędem jest nadmierne znakowanie – należy ograniczyć energię.
Znakowanie laserowe PC/ABS i ASA →
Akryl PMMA
Akryl niemal całkowicie przepuszcza bliską podczerwień, więc wiązka lasera światłowodowego przechodzi przez niego na wylot. Należy użyć lasera CO2, którego promieniowanie akryl silnie absorbuje i który czysto go matowi, lasera UV lub przezroczystego kompaundu przeznaczonego do znakowania laserowego. Akryl lany matowi się bardziej równomiernie niż wytłaczany.
Znakowanie laserowe akrylu →
Polipropylen PP
Polipropylen słabo absorbuje bliską podczerwień i ulega depolimeryzacji zamiast się zwęglać, więc niemodyfikowany materiał daje słaby kontrast przy każdej mocy. Z dodatkiem do znakowania laserowego znakuje się wyraźnie przy prędkościach produkcyjnych – korki do wina i wkładki zamknięć znakuje się z wydajnością do 2000 sztuk na minutę.
Znakowanie laserowe PP i PE →
Polietylen HDPE, LDPE
Polietylen prawie nie absorbuje przy 1060-1070 nm i bez dodatku daje praktycznie nieczytelne znaki. Na ogół znakuje się łatwiej niż polipropylen, a najłatwiej HDPE.
Znakowanie laserowe PP i PE →
TPO i olefinowe TPE Elastomery termoplastyczne
TPO i wiele gatunków TPE to materiały alifatyczne, które zachowują się jak polipropylen: wymagają dodatku do znakowania laserowego. Na licznych czarnych TPE spieniony jasny znak wykonany krótkoimpulsowym laserem MOPA jest zwykle jedyną czytelną opcją.
Elastomery termoplastyczne →
Nylon PA 6, PA 66
Niemodyfikowany nylon słabo absorbuje przy 1064 nm, więc kontrast zależy od pigmentów lub dodatku do znakowania laserowego; popularne efekty to biały na czarnym, czarny na białym i biały na niebieskim. W gatunkach wzmacnianych włóknem szklanym niezbędna jest powierzchnia bogata w żywicę – powierzchnie bogate we włókno znakują się źle. Nylon jest higroskopijny, a wilgoć zmienia sposób, w jaki się znakuje.
Znakowanie laserowe nylonu →
PPA Poliamid wysokotemperaturowy
Półaromatyczny łańcuch główny zwęgla się łatwiej niż PA 6 czy PA 66, co często eliminuje potrzebę stosowania dodatku. Większość gatunków zawiera 30-50% włókna szklanego, dlatego należy uważać na wychodzenie włókien na powierzchnię.
Znakowanie laserowe PPA →
PBT Poli(tereftalan butylenu)
Poliestry mają naturalną skłonność do dobrego znakowania laserem podczerwonym, a gatunki z wypełniaczem znakują się jeszcze lepiej. Znakowanie poliestrów laserem CO2 na ogół nie jest zalecane z powodu niekontrolowanego topnienia.
Poliester (PET, PBT) →
PET Poli(tereftalan etylenu)
Nieprzezroczysty PET znakuje się laserem światłowodowym w stopniu od umiarkowanego do dobrego; przezroczysty PET przepuszcza 1064 nm i wymaga lasera UV lub gatunku przeznaczonego do znakowania laserowego. Laser UV dobrze sprawdza się na polimerach aromatycznych, takich jak PET.
Znakowanie laserowe przezroczystych tworzyw sztucznych →
Polistyren PS, HIPS
Pierścień aromatyczny sprawia, że polistyren łatwo się zwęgla, więc uzyskanie znaku jest proste. Prawdziwym problemem jest wąskie okno procesowe: temperatura mięknienia jest niska, więc nadmiar energii roztapia znak.
Znakowanie laserowe polistyrenu i HIPS →
Acetal POM
Acetal depolimeryzuje do produktów lotnych zamiast się zwęglać, co czyni go jednym z najtrudniejszych do znakowania tworzyw. Opatentowany proces znakowania laserem światłowodowym opracowany przez Sabreen zapewnia kontrast ciemny na jasnym na acetalu, którego wcześniej nie dało się znakować.
Innowacje Sabreen w znakowaniu laserowym →
PVC Sztywny i miękki
PVC zawiera ok. 57% chloru i podczas obróbki laserowej wydziela korozyjny chlorowodór, dlatego wolno go znakować wyłącznie przy zastosowaniu wyciągu oparów przeznaczonego do gazów kwaśnych – ogólne zalecenie Sabreen to unikanie laserowej obróbki PVC, jeśli takie zabezpieczenia nie są zapewnione. Laser UV minimalizuje powstawanie HCl i jest preferowany dla rurek medycznych.
Bezpieczne znakowanie laserowe PVC →
PPS Polisiarczek fenylenu
PPS często znakuje się bez dodatku, ale jego odporność cieplna zawęża okno procesowe. Do jasnych znaków na typowych czarnych gatunkach wzmacnianych włóknem szklanym właściwym narzędziem jest laser światłowodowy MOPA o czasie trwania impulsu 20-40 ns i częstotliwości powyżej 100 kHz.
Znakowanie laserowe PPS →
PEEK Polieteroeteroketon
PEEK znakuje się na ciemno bez dodatku, a typowym błędem jest nadmierne znakowanie. Najbardziej powtarzalne wyniki zapewnia laser światłowodowy MOPA z wysokotemperaturowym dodatkiem do znakowania laserowego (wytrzymującym przetwórstwo w temperaturze 350-400°C); alternatywą jest laser UV.
Znakowanie laserowe tworzyw wysokotemperaturowych →
PEI i PSU Polieteroimid, polisulfon
Wysokotemperaturowe tworzywa aromatyczne, takie jak PEI i polisulfon, znakują się na ciemno i czysto, często bez dodatku.
Tworzywa sztuczne do znakowania laserowego →
Poliimid Folie PI, elastyczne obwody drukowane
Poliimid jest aromatyczny i już ciemny, więc zakres kontrastu jest wąski. W pracach przy obwodach elastycznych dominuje laser UV; na cienkiej folii nad ścieżkami miedzianymi długość fali 355 nm jest wymogiem.
Znakowanie laserowe folii poliimidowych →
LCP Polimer ciekłokrystaliczny
Podobnie jak inne polimery wysokotemperaturowe, LCP opiera się reakcjom termicznym, które tworzą znaki laserowe. Wysokotemperaturowy dodatek umożliwia praktyczne znakowanie.
Polimer ciekłokrystaliczny →
PTFE i fluoropolimery PTFE, FEP, PFA
Wiązanie węgiel-fluor jest wyjątkowo silne, a PTFE nie zawiera chromoforów. Lasery UV i CO2 sprawdzają się lepiej niż bliska podczerwień, a niezawodną drogą są gatunki z wypełniaczem lub modyfikowane dodatkami. Opary fluoropolimerów wymagają odrębnej oceny zagrożeń dla zdrowia i bezpieczeństwa.
Znakowanie laserowe PTFE →
Silikon LSR, HCR
Laser UV jest preferowany dla silikonów: silikony medyczne znakuje się zwykle laserem UV, aby zachować integralność powierzchni i biokompatybilność. Znakowanie laserem światłowodowym wymaga gatunku przeznaczonego do znakowania laserowego.
Znakowanie laserem UV a laserem światłowodowym →